hamilelik, iletişim, ilişki

Bebeğinizi Karşılamaya Hazır Mısınız?

Hastane bavulunuz hazır, peki ya siz bebeğinizi karşılamaya hazır mısınız?

Hamilelik ani ve hızlı duygu değişimlerinin sürekli ve yoğun yaşandığı bir dönem. İki hamileliğimde de farklı kaygılarım, farklı sorumluluklarım, farklı odak noktalarım vardı. Bu sebeple yaşadığım duygu değişimleri de buna bağlı olarak çok çok farklı olmuştu. Geriye dönüp baktığımda gördüğüm şu ki ben hep bebeğim için hazırlık yapmışım. Hastane odası süslemesi, hastane bavulu, odası, yatağı vs.. Hiç kendim için, doğum için ve doğum sonrası için hazırlık yapmamışım.

Bir kadın olarak doğuma hazırlanmayı bebeğe hazırlanmak olarak algılamışım. Bu yüzden de hep ona yönelik kitaplar okudum, araştırmalar ve alışverişler yaptım. Oysaki çağın ve teknolojinin de getirisi ile biz anneler en çok YETERSİZLİK DUYGUSU yaşıyoruz. En iyisi olmaya çalışırken farkında olmadan bir yarışa giriyoruz, bazen birileri ile bazen de kendimiz ile.. İç güdülerimizi dinleyerek hamileliği ve doğum sonrası bebek bakımını yapabiliyoruz ama ruhumuzun bakımını yapamıyoruz. İşte tam da bu noktada birey olduğumuzu unutuyoruz, hatta öyle ki eşimizle yaptığımız sohbetlerde de bebeğin ihtiyaçları odaklı bir hayatımız olacağını kurgulayıp buna inanıyoruz.

Eşiniz ve ilişkiniz hazır mı?

hamilelik, iletişim, ilişki

Kitaplar, alışverişler derken anne – baba olmaya hazırlanıyoruz. Sohbetlerimiz bile bebeğin ihtiyaçları odaklı oluyor. Doğuma hazırlık eğitimine katılıyoruz. Aldığımız bilgiler de öncesi ve sırasında doğumda neler yapılması gerektiği ve bebek bakımı üzerine. Doğum sonrası lohusalık psikolojisi ve ihtiyaçları üzerine ya da bebekli bir hayata başladıktan sonra nasıl ebeveynlik kimliğimizden çıkıp eş kimliğimize geçeceğimizi anlatmıyor.

Dengede bir hayata sahip olmak için hayatımızın merkezine kendimizi koymamız gerekiyor. Bunun için de bebeğin güvende olduğundan emin olup önce kendimize zaman ayırmalı, sonra da bir aile büyüğünden destek alarak sevgili ilişkimize de zaman ayırmalıyız. Ebeveynlik ve sevgililik ilişkimiz dengede olmadığında hayatın yükü altında omuzlarımız eziliyor. Ve yine başa dönüp YETERSİZLİK duygusu yaşıyoruz. Yeter diye çığlık atmak, nefesimiz tükenene kadar koşmak, içimizde sebebini bilmediğimiz öfke ile başa çıkmak ve daha fazlası..

İki hamileliğimde de çok şey öğrendim. Çalışan bir ailenin çocuğu olduğumdan çocuklarım olduğunda beklediğim desteği göremedim ve bu sorunların hepsini yaşadım. Nasıl başa çıktığıma gelecek olursak;

Devamını okumak için tıklayınız.

İlk Yorumu Sen Yap!

Yorum Bırakınız

*

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.